قصد و رضای طرفین: به این معناست که برای تحقق عقد نکاح، هر دو طرف باید در هوشیاری کامل باشند؛ در غیر این صورت، عقد باطل خواهد بود.
اهلیت طرفین: دختر و پسر باید عاقل (عدم جنون) و بالغ باشند. برای پسران زیر ۱۵ سال و دختران زیر ۱۳ سال، اجازه ولی و دریافت حکم دادگاه ضروری است. همچنین برای دختران بالای ۱۵ سال که دوشیزه هستند، اجازه پدر یا جد پدری الزامی است.
موانع ازدواج: این اصطلاح شامل مواردی است که مانع از تحقق نکاح می‌شوند. محرمیت نسبی و سببی طرفین، در عده بودن زن، غیرمسلمان بودن (در برخی فروض) و داشتن چهار همسر دائمی برای مرد، از جمله این موانع هستند.
مهریه: مهریه یک حق مالی برای زن است که هر زمان می‌تواند آن را طلب کند و مرد مکلف به پرداخت آن است. در غیر این صورت، مهریه از طریق توقیف اموال مرد وصول خواهد شد.
مهریه عندالاستطاعه: در این نوع مهریه، پرداخت منوط به توانایی مالی مرد است. به این معنا که مرد با ارائه مدارک لازم، مهریه را متناسب با توان مالی خود پرداخت می‌کند.
مهریه عندالمطالبه: این مهریه در صورت مطالبه زن باید به طور کامل پرداخت شود. در صورتی که مرد برای پرداخت آن معسر باشد، دادگاه حکم به تقسیط مهریه خواهد داد.
نفقه: نفقه شامل تمامی هزینه‌های ضروری زن از جمله خوراک، پوشاک و مسکن است که حتی در صورت تمکن مالی زوجه، پرداخت آن بر عهده زوج است.
اجرت‌المثل: یکی دیگر از نکات حقوقی، اجرت‌المثل است. در صورتی که زوجه کارهایی را انجام دهد که از نظر شرعی بر عهده او نبوده است، طبق شرایط قانونی می‌تواند مبلغی را تحت عنوان اجرت‌المثل از زوج دریافت کند.
تمکین: از آنجایی که ریاست خانواده بر عهده مرد است، زن نیز ملزم به تمکین خواهد بود. تمکین که در دو نوع عام و خاص تعریف می‌شود، به معنای فرمان‌بری زن در امور زندگی مشترک و روابط زناشویی است.
